ژورنالیست 90
دولت محترم سال گذشته و به منظور صرفه جویی در هزینه های دستگاه های دولتی بخشنامه ای را به شرکت ها و دستگاه های دولتی ابلاغ کرد و در آن ابلاغیه دستگاه ها موظف شدند نسبت به اعطای آگهی به روزنامه ایران به عنوان تنها رسانه مکتوب دولت اقدام کنند .
از زمان ابلاغ این بخشنامه موجی از جنجال آفرینی ها که اغلب تحریک شده از سوی برخی روابط عمومی ها و مدیران دستگاه ها بود آغاز شد و در این میان بودند دوستانی که با ابلاغ این بخشنامه روابط مالی پشت پرده خود با روابط عمومی ها را در خطر دیدند و با کپی برداری از بخشنامه اداره به اداره می چرخیدند و علیه دولت و رسانه ها سم پاشی می کردند ودر هر نشست خبری نیز عقده گشایی کرده و هرچه در دل داشتند علیه رئیس دولت روا می داشتند .
در این میان برخی دستگاه های دولتی با ابلاغ بخشنامه و علیرغم میل باطنی مجبور به رعایت بخشنامه شدند و جالب اینکه به محض لغو این بخشنامه همین دستگاه ها بازهم به روزنامه های مورد علاقه خود که اغلب اصلاح طلب بوده و در تخریب دولت با هم رقابت می کنند روی آوردند و در چند روز آینده جدولی از آگهی های اختصاص یافته به این نشریات با اطلاعات کامل منتشر خواهد شد .
بهانه ای که دستگاه های آگهی دهنده از اعطای آگهی به رسانه دولت برای خود می تراشند تعرفه این روزنامه است که در جدولی که منتشر خواهد شد تعرفه نشریات مورد علاقه این روابط عمومی ها به همراه تیراژ واقعی آنها منتشر می شود و در عین حال آگهی هایی که بواسطه نداشتن خواننده و صرفا بدلیل زد و بندهای مالی در اینگونه نشریات به تجدید مناقصه می انجامد منتشر خواهد شد تا مشخص شود این تجدید چاپ ها چه هزینه هنگفتگی به ادارات دولتی و در مقابل به پیمانکاران برنده تحمیل می کند .
یادداشت بعدی سه شنبه 26/7/90 منتشر خواهد شد .
با تدابیر برخی مسئولین روابط عمومی در ادارات و شرکت های دولتی و به بهانه صرفه جویی در بیت المال مسلمین ! آگهی مناقصات و مزایدات با تعرفه به اصلاح پائین به چند نشریه دم دستی واگذار می شود و آن روزنامه چه سراسری و چه استانی با ارسال فاکتور پول خود را وصول می کند .
اما قصه تلخ به هدر رفتن پول بیت المال از آنجا آغاز می شود که آگهی واگذار شده بدلیل نداشتن مخاطب توسط نشریه مورد نظر برنده ای نیز پیدا نمی کند و امور قرار دادهای آن دستگاه دولتی مجبور می شود آگهی را تجدید کرده و با پول بیشتر به یک روزنامه دیگر داده و منتشر نماید .
این دستگاه ها به بهانه اینکه نشریات پرمخاطب و پرتیراژ مثل جام جم ، همشهری ، ایران و... دارای تعرفه بالایی هستند و از طرفی نیز بدلیل رفاقت ها یی که فی مابین برخی نشریات و روابط عمومی های معلوم الحال اما کم تیراژ وجود دارد حاضر هستند آگهی ها را حتی برای ده بار هم شده تجدید چاپ نمایند اما رفاقتشان بهم نخورد .
با قدری تامل در نشریات سراسری کم تیراژ که در استان دارای نمایندگی هستند و مقایسه آن با نشریات سراسری پرتیراژ این اتفاق نامیمون که هیچ نظارتی نیز بر آن اعمال نمی شود همه چیز دستتان خواهد آمد حال اینکه مسئولین محترم سازمان بازرسی در این میان چه کاره بوده و آیا به این مسائل اسراف بیت المال اشرافیت دارند یا خیر باید خودشان پاسخگو باشند .
| Design By : Pichak |
